Sura 7, The Purgatory (Al-A`arãf)



[7:0] به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين.

[7:1] ا. ل. م. ص.*
Footnote

[7:2] اين كتاب آسمانى بر تو نازل شده است- درباره آن شكى به دل راه نده- تا با آن هشدار دهى، و تا تذكرى باشد براى مؤمنان.

[7:3] همه شما بايد از آنچه از جانب پروردگارتان براى شما نازل شده است، پيروى كنيد؛ از هيچ معبود ديگرى جز او پيروى نكنيد. شما به ندرت توجه مي كنيد.

[7:4] چه بسيار جوامعى كه ما آنها را هلاك كرديم؛ آنها سزاوار عذاب ما شدند، در حالى كه خواب بودند، يا كاملا بيدار.

[7:5] هنگامى كه عذاب ما برايشان آمد، گفتارشان اين بود: "ما واقعا ستمكار بوده ايم."

[7:6] ما مسلما از كسانى كه پيام را دريافت كردند، سئوال مي كنيم و از رسولان نيز سئوال خواهيم كرد.

[7:7] ما مقتدرانه آنها را آگاه خواهيم كرد، زيرا ما هرگز غايب نبوديم.

[7:8] در آن روز، ترازوها منصفانه برقرار خواهند شد. كسانى كه وزنشان سنگين باشد، برنده خواهند بود.

[7:9] و اما آنان كه وزنشان سبك است، كسانى هستند كه در نتيجه بى اعتنايى غير منصفانه به آيات ما، نفس* خويش را باختند.
Footnote

[7:10] ما شما را در زمين مستقر كرديم و در آن وسايل امرار معاش برايتان فراهم نموديم. شما به ندرت سپاسگزاريد.

[7:11] ما شما را خلق كرديم، سپس به شما شكل داديم، پس از آن به فرشتگان گفتيم: "در مقابل آدم سجده كنيد." آنها سجده كردند، جز ابليس (شيطان)؛ او با سجده كنندگان نبود.

    شروع آزمايش

[7:12] او گفت: "چه چيز تو را از سجده كردن باز داشت، هنگامى كه به تو فرمان دادم؟" او گفت: "من از او بهترم؛ تو مرا از آتش خلق كردى و او را از گل آفريدى.

[7:13] او گفت: "بنابراين، بايد پايين بروى، زيرا تو نمى توانى در اينجا متكبر باشى. خارج شو؛ تو خوارشده هستى."

[7:14] او گفت: "تا روز رستاخيز به من مهلت بده."

[7:15] او گفت: "به تو مهلت داده شد."

[7:16] او گفت: "از آنجايى كه تو خواستى گمراه شوم،* من در راه مستقيم تو در كمين آنها خواهم نشست.
Footnote

[7:17] "من از جلو و از پشت سرشان و سمت راست و چپ آنها نزدشان خواهم آمد و تو اكثرشان را ناسپاس خواهى يافت."

[7:18] او گفت: "از آنجا بيرون شو، حقير و شکست خورده. در ميان آنها کساني که از تو پيروي کنند، دوزخ را از همه شما پر خواهم کرد.

[7:19] "و اما تو اى آدم، با همسرت در بهشت سكونت كن و در آنجا از هرچه که مايليد بخوريد، ولي به اين يک درخت نزديک نشويد، تا مبادا به گناه آلوده شويد."

[7:20] شيطان آنها را وسوسه کرد، تا بدن هايشان را که بر آنها پوشيده بود، نمايان کند و گفت: "پروردگارتان فقط به اين دليل شما را از اين درخت منع كرد، که شما را از فرشته شدن و دست يافتن به حيات جاودان بازدارد."

[7:21] او براي آنها سوگند ياد کرد: "من اندرزي نيکو به شما مي دهم."

[7:22] او اين چنين با دروغ ها آنها را فريب داد. به محض آنكه از آن درخت چشيدند، بدن هايشان برايشان نمايان شد وآنها سعى كردند تا خودشان را با برگ هاى بهشتى بپوشانند. پروردگارشان آنها را ندا داد: "آيا من شما را از آن درخت منع نكردم و به شما هشدار ندادم كه شيطان سرسخت ترين دشمن شماست؟"

[7:23] آنها گفتند: "پروردگار ما، ما به نفس خويش ستم كرده ايم. اگر تو ما را نبخشى و بر ما رحم نكنى، ما از بازندگان خواهيم بود."

[7:24] او گفت: "به عنوان دشمنان يکديگر پايين برويد. محل زندگي شما تا مدتي در زمين خواهد بود."

[7:25] او گفت: "در آنجا زندگي خواهيد کرد، در آن خواهيد مرد و از آن بيرون آورده خواهيد شد."

[7:26] اى فرزندان آدم، ما براى شما لباس هايى فراهم كرده ايم كه بدن هايتان را بپوشانيد و نيز مايه تجمل شماست. اما بهترين لباس، لباس پرهيزكارى است. اينها برخى از نشانههاى خداست، باشد كه توجه كنند.

[7:27] اي فرزندان آدم، نگذاريد شيطان شما را نيز فريب دهد، همان طور که باعث اخراج والدين شما از بهشت و باعث درآمدن لباس هايشان شد، تا بدن هايشان را نمايان کند. او و طايفه اش شما را مي بينند، در حالى که شما آنها را نمي بينيد. ما شياطين را همزاد کساني قرار مي دهيم که ايمان ندارند.

    درستي اخباري را که از گذشتگان رسيده بررسي کنيد

[7:28] آنها گناهي بزرگ مرتکب مي شوند، سپس مي گويند: "ما والدين خود را به همين شيوه يافتيم و خدا ما را به آن فرمان داده است." بگو: "خدا هرگز امر به گناه نمي كند. آيا درباره خدا چيزي مى گوييد که نمي دانيد؟"

[7:29] بگو: "پروردگار من به عدالت فرمان مي دهد و اينکه در تمام اماكن عبادى فقط خود را به او اختصاص دهيد و پرستش خود را مطلقا مختص او كنيد. همان گونه که در آغاز شما را پديد آورد، سرانجام به سوي او بازمي گرديد."

    آگاه باش: آنها معتقدند که هدايت شده اند

[7:30] او برخى را هدايت كرد، در حالى كه ديگران محکوم به گمراهى هستند. آنها شياطين را به جاى خدا سروران خويش قرار داده اند، با اين حال باور مى كنند كه هدايت شده اند.

    هنگاميکه به مسجد مي رويد، لباس مرتب بپوشيد

[7:31] اي فرزندان آدم، هنگامي که به مسجد مي رويد، تميز باشيد و لباس مرتب بپوشيد، و در حد اعتدال بخوريد و بياشاميد؛ مسلما، او افراد پرخور را دوست ندارد.

    حرام هائى كه بدعت نهاده شده محكوم است

[7:32] بگو: "چه كسى چيزهاي نيکو و روزي هاى خوب را که خدا براي مخلوقاتش آفريده است، حرام کرد؟" بگو: "اين روزي ها براي آن است که کساني که ايمان دارند، در اين دنيا از آن لذت ببرند. علاوه بر اين، در روز رستاخيز روزي هاي خوب مخصوص آنها خواهد بود." ما اين چنين آيات را براي مردمي که مي دانند، شرح مي دهيم.

[7:33] بگو: "پروردگار من فقط اعمال پليد را حرام مي کند، خواه آشکار باشد، خواه پنهان و نيز گناهان و تعرض ناروا و قرار دادن معبودان بى قدرت در کنار خدا و اينکه درباره خدا چيزي بگوييد که نمي دانيد."

[7:34] طول عمر هر جامعهاى از پيش معين شده است. هنگامى كه موعدشان به پايان رسد، نمى توانند يك ساعت آن را به عقب يا جلو بيندازند.

    رسولاني از خودتان

[7:35] اي فرزندان آدم، هرگاه رسولاني از خودتان نزدتان آيند و آيات مرا براي شما بخوانند، کساني که توجه مي کنند و زندگي پرهيزكارانه اي را در پيش مي گيرند، نه از چيزي بترسند و نه اندوهگين شوند.

[7:36] و اما كسانى كه آيات ما را تكذيب مى كنند و متكبر تر از آن هستند كه از آن پيروى كنند، سزاوار دوزخ شده اند، جايى كه تا ابد در آن مى مانند.

[7:37] چه كسى پليدتر از آنان كه درباره خدا دروغ مى سازند، يا آيات او را تكذيب مي كنند؟ اينان بر طبق كتاب آسمانى، سهم خود را دريافت خواهند كرد. سپس، هنگامى كه رسولان ما براى پايان دادن به زندگى شان مى آيند، خواهند گفت: "كجا هستند معبودانى كه در كنار خدا مى خوانديد؟" آنها خواهند گفت: "آنها ما را ترك كرده اند." آنها عليه خودشان بر كافر بودنشان شهادت خواهند داد.

    سرزنش دو جانبه

[7:38] او خواهد گفت: "همراه با امتهاى پيشين از جن ها و انسان ها وارد دوزخ شويد." هرگاه گروهى وارد شوند، گروه اجدادى خود را لعنت خواهند كرد. هنگامى كه همگى وارد شوند، گروه جديد درباره گروه قبلى خواهد گفت: "پروردگارا، اينان همان كسانى هستند كه ما را گمراه كردند. عذاب دوزخ را برايشان دو برابر كن." او خواهد گفت: "براى هر كدام دو برابر است، ولى شما نمى دانيد."

[7:39] گروه اجدادى به گروه بعدى خواهد گفت: "از آنجايى كه شما بر ما مزيت داشتيد، پس عذاب را به خاطر گناهانتان بچشيد."

    تکذيب آيات خدا: گناهي غيرقابل بخشش

[7:40] مسلما، کساني که آيات ما را انکار مي کنند و متکبرتر از آنند که آن را بپذيرند، دروازه هاي آسمان هرگز به رويشان گشوده نخواهد شد و هرگز به بهشت راه نخواهند يافت، مگر آنكه شتر از سوراخ سوزن عبور کند. ما گنهکاران را اين چنين مجازات مي کنيم.

[7:41] دوزخ محل اقامت آنهاست که سزاوار آن شده اند؛ بر فراز سرشان حصارهايي است. ما اين چنين ستمکاران را به کيفر مي رسانيم.

[7:42] و اما كسانى كه ايمان دارند و زندگى پرهيزکارانه اى در پيش مى گيرند- ما هرگز بر نفسى بيش از توانايى اش تكليف نمى كنيم- اينان ساكنان بهشت خواهند بود. آنها در آن جاودان بمانند.

    به لطف خدا

[7:43] ما هر حسادتى را از دلهايشان پاك مى كنيم. رودخانه ها زير پايشان جارى خواهند بود و آنها خواهند گفت: "ستايش خدا را كه ما را هدايت كرد. اگر خدا ما را هدايت نكرده بود، ممكن نبود هدايت شويم. رسولان پروردگارمان واقعا حقيقت را آوردند." آنها را ندا مى دهند: "اين بهشت شماست كه آن را به پاس اعمالتان به ارث بردهايد."

[7:44] بهشتيان، دوزخيان را ندا خواهند داد: "ما وعده پروردگارمان را حقيقت يافتهايم؛ آيا شما نيز وعده پروردگارتان را برحق يافته ايد؟" آنها خواهند گفت: "آرى." ندادهنده اى، ميانشان ندا خواهد داد: "لعنت خدا شامل ستمكاران شده است؛

[7:45] "كه از راه خدا باز مى دارند و سعى مى كنند آن را ناهموار كنند و به آخرت كافرند."

[7:46] حايلي آنها را جدا مي کند، در حالي که برزخ* در اشغال مردمي است که طرفين را از چهره هايشان مي شناسند. آنها اهالي بهشت را ندا خواهند داد: "صلح بر شما باد." آنها با خوش خيالى وارد (بهشت) نشدند.
Footnote

[7:47] هنگامى كه نگاهشان را به سوى ساكنان دوزخ مى گردانند، خواهند گفت: "پروردگار ما، ما را با اين مردم ستمكار قرار نده."

    اکثريت محکوم شده اند

[7:48] ساکنان برزخ مردمى را که از چهره هايشان مي شناسند، ندا مى دهند و مى گويند: "نه کثرت نفرات شما به حالتان سودى داشت و نه تکبر شما.

[7:49] "آيا آنها همان مردمي نيستند که شما سوگند مي خورديد که هرگز مورد رحمت خدا قرار نخواهند گرفت؟" (سپس به برزخيان گفته خواهد شد:) "وارد بهشت شويد؛ نه از چيزي بترسيد و نه اندوهگين خواهيد شد."

[7:50] دوزخيان بهشتيان را ندا خواهند داد: "بگذاريد مقداري از آب شما، يا مقداري از روزي هايى كه خدا براى شما فراهم كرده است، به سوي ما سرازير شود." آنها خواهند گفت: "خدا آن را بر كافران حرام کرده است."

[7:51] کساني که دين خود را جدي نمي گيرند و كاملا سرگرم زندگي دنيوي شده اند، در آن روز ما آنها را فراموش مي کنيم، زيرا آنها آن روز را فراموش کردند و آيات ما را انکار نمودند.

    قرآن: كامل با جزئيات

[7:52] ما به آنها کتابي آسماني داده ايم که با تمام جزئيات توضيح داده شده است، با دانش، هدايت و رحمت براي مردمي که ايمان دارند.

[7:53] آيا منتظرند که تمام (پيش بيني هاي) آن به وقوع بپيوندد؟ روزي که چنين وعده اى تحقق يابد، کساني که در گذشته به آن اعتنا نکردند، خواهند گفت: "رسولان پروردگار ما حقيقت را آورده اند. اينک آيا شفيعانى هستند که براى ما شفاعت کنند؟ آيا ممكن است ما را بازگرداني، تا رفتار خود را تغيير دهيم و بهتر از آنچه کرديم، عمل کنيم؟" آنها نفس خود را از دست داده اند و بدعت هايشان باعث نابودى آنها شده است.

[7:54] پروردگار شما خداى واحد است، يكتايى كه آسمان ها و زمين را در شش روز آفريد*، سپس اقتدار را به دست گرفت. شب، همواره در پى روز است و آن را در بر مى گيرد و خورشيد، ماه و ستارگان به فرمان او براى خدمت متعهد شده اند. تمام خلقت و تمام اوامر مطلقا تحت كنترل اوست. بلندمرتبه ترين خداست، پروردگار عالم.
Footnote

[7:55] پروردگار خود را در جمع و در خلوت عبادت کنيد؛ او متجاوزان را دوست ندارد.

[7:56] زمين را پس از آنکه اصلاح شده است، به فساد نکشيد و او را از روي حرمت و اميد بپرستيد. مسلما، رحمت خدا شامل حال نيکوکاران است.

[7:57] اوست که بادهاي نويد بخش را چون رحمتي از دست هايش مي فرستد. هنگامي که بادها ابرهاي گرانبار را جمع مي کنند، ما آنها را به سوي سرزمين هاي مرده مي رانيم و از آن آب فرو مي فرستيم، تا با آن انواع ميوه ها را به عمل آوريم. ما اين چنين مردگان را برمي انگيزيم، باشد که توجه كنند.

[7:58] زمين خوب بي درنگ گياهش را به اراده پروردگارش به عمل مي آورد، درحالي که زمين بد به ندرت محصول مفيدى توليد مى كند. ما آيات را اين چنين براي مردمي که سپاسگزارند، شرح مي دهيم.

    نوح

[7:59] ما نوح را به سوي قومش فرستاديم که مي گفت: "اي قوم من، خدا راعبادت کنيد؛ خداي ديگري جز او نداريد. من براي شما از عذاب روزي هولناک مي ترسم."

[7:60] پيشوايان قومش گفتند: "ما مي بينيم که تو سخت گمراه شده اي."

[7:61] او گفت: "اى قوم من، من گمراه نيستم؛ من رسولى هستم از جانب پروردگار جهان.

[7:62] "من پيام هاي پروردگار خود را به شما ابلاغ مي کنم و به شما پند و اندرز مي دهم و از جانب خدا چيزهايي مي دانم که شما نمي دانيد.

[7:63] "آيا اين خيلي عجيب است که تذکري از جانب پروردگارتان، توسط مردي مانند خودتان برايتان بيايد، تا هشدارتان دهد و شما را به پرهيزکاري راهنمايي کند، باشد که مورد رحمت قرار گيريد؟"

[7:64] آنها او را تكذيب كردند. درنتيجه، ما او و كسانى را كه با او در سفينه بودند، نجات داديم و كسانى را كه آيات ما را تكذيب كردند، غرق كرديم؛ آنها كور بودند.

    هود

[7:65] به سوي عاد، برادرشان هود را فرستاديم. او گفت: "اي قوم من، خدا را عبادت کنيد؛ خداي ديگري جز او نداريد. پس آيا پرهيزکار مي شويد؟ "

[7:66] پيشوايان قوم او که ايمان نياوردند، گفتند: "ما مي بينيم که تو احمقانه رفتار مي کني، به نظر ما تو دروغگو هستي."

[7:67] او گفت: "اي قوم من، هيچ حماقتي در من نيست؛ من رسولي هستم از جانب پروردگار جهان.

[7:68] "من پيام هاي پروردگارم را به شما ابلاغ مي کنم و به شما صادقانه پند مي دهم.

[7:69] "آيا اين خيلى عجيب است كه پيام پروردگارتان به وسيله مردى مانند خودتان براى شما بيايد، تا هشدارتان دهد؟ به ياد آوريد كه او پس از قوم نوح شما را وارث قرار داد و تعدادتان را چندين برابر كرد. نعمت هاى خدا را به ياد آوريد، باشد كه موفق شويد".

    تقليد کورکورانه از والدين: فاجعه بشريت

[7:70] آنها گفتند: "آيا آمده اى ما را وادار كنى تا فقط خدا را بپرستيم و آنچه را كه قبلا" والدينمان عبادت مى كردند، ترك كنيم؟ ما تو را به مبارزه مى طلبيم تا آن عذابى كه ما را به آن تهديد مى كنى بياورى، اگر راست مى گويى."

[7:71] او گفت: "شما از جانب پروردگارتان محکوم هستيد و به خشم او گرفتار شده ايد. آيا به دفاع از آنچه- شما و والدين شما- بدعت نهاده ايد و خدا هرگز اجازه نداده است، با من مجادله مي کنيد؟ پس، منتظر باشيد که من نيز با شما منتظر خواهم بود."

[7:72] سپس ما او و همراهانش را به رحمت خود نجات داديم و کساني را که آيات ما را تکذيب کردند و نخواستند ايمان بياورند، هلاک کرديم.

    صالح

[7:73] به سوي ثمود برادرشان صالح را فرستاديم. او گفت: "اي قوم من، خدا را عبادت کنيد؛ خداي ديگري جز او نداريد. مدرک از جانب پروردگارتان به شما ارائه شده است: اين شتر خداست، تا براي شما نشانه اي باشد. بگذاريد او در زمين خدا بخورد و به او هيچ آسيبي نرسانيد، تا مبادا گرفتار عذابي دردناک شويد.

[7:74] "به ياد آوريد که او پس از عاد شما را وارث قرار داد و در زمين مستقر کرد. شما در دشت هاي آن خانه هاى مجلل بنا مي کنيد و از کوه هايش خانه ها مي تراشيد. از نعمات خدا ياد کنيد و در زمين به فساد نگرديد."

    پيام: مدرک رسالت

[7:75] پيشوايان متكبر در ميان قومش به مردم عادى كه ايمان آورده بودند، گفتند: "شما از كجا مى دانيد صالح از جانب پروردگارش فرستاده شده است؟" آنها گفتند: "آن پيامى كه او آورد، باعث شد كه ما مؤمن شويم."

[7:76] متکبران گفتند: "ما به آنچه شما ايمان آورده ايد، ايمان نداريم."

[7:77] سپس، آن ماده شتر را سر بريدند، از فرمان پروردگار خود سرپيچي کردند و گفتند: "اي صالح، ، پس آن عذابي را که ما را بدان تهديد مي کني بياور،اگر واقعا رسول هستي."

[7:78] درنتيجه، زلزله آنان را هلاک کرد و آنان را بي جان در خانه هاي خود باقي گذارد.

[7:79] او از آنها روي گرداند در حالي که مي گفت: "اي قوم من، من پيام پروردگارم را به شما رسانيده ام و شما را اندرز داده ام، ولي شما هيچ پنددهنده اي را دوست نداريد."

    لوط: هم جنس بازي محکوم است

[7:80] لوط به قوم خود گفت: "شما چنان عمل بى شرمانه اي مرتکب مي شويد که هيچ کس در دنيا پيش از شما چنين نکرده است!

[7:81] "شما به جاي زنان، با مردان رابطه جنسي داريد. واقعا که شما مردمي تجاوزکار هستيد."

[7:82] پاسخ قومش جز اين نبود که گفتند: "آنها را از شهر خود بيرون کنيد، آنها مردمي هستند که مي خواهند پاک باشند."

[7:83] درنتيجه، او و خانواده اش را نجات داديم، جز همسرش را که از محکوم شدگان بود.

[7:84] ما بر آنان باراني خاص بارانديم؛ به عاقبت گنهکاران توجه کن.

    شعيب: تقلب و نادرستي محکوم است

[7:85] به سوي مدين برادرشان شعيب را فرستاديم. او گفت: "اي قوم من، خدا را عبادت کنيد؛ خداي ديگري جز او نداريد. مدرک از جانب پروردگارتان به شما ارائه شده است. هرگاه معامله مي کنيد وزن و اندازه را کامل بدهيد. در حق مردم تقلب نکنيد. زمين را پس از آنکه اصلاح شده است، به فساد نکشيد. اين براي شما بهتر است، اگر مؤمن هستيد.

[7:86] "مبادا سد هر راهي شويد، تا ايمان آورندگان را از راه خدا باز داريد و در آن انحراف به وجود آوريد. به ياد داشته باشيد که قبلا عده کمي بوديد و او تعداد شما را چندين برابر کرد. عاقبت ستمکاران را به خاطر بسپاريد.

[7:87] "اكنون كه برخى از شما به آنچه بر من فرستاده شد، ايمان آورده ايد و برخى ايمان نياورده ايد، منتظر باشيد تا خدا حكمش را در ميان ما صادر كند؛ اوست بهترين داور."

[7:88] پيشوايان متكبر در ميان قومش گفتند: "تو را، اى شعيب، همراه با كسانى كه با تو ايمان آوردند از شهرمان بيرون خواهيم كرد، مگر آنكه به دين ما بازگرديد." او گفت: "آيا مى خواهيد ما را مجبور كنيد؟

[7:89] "اگر به دين شما بازگرديم، پس از آنكه خدا ما را از آن نجات داده است، عليه خدا كفر ورزيده ايم. چگونه مى توانيم رخلاف خواست خدا، پروردگارمان به آن بازگرديم؟ وسعت علم پروردگارمان همه چيز را دربر مى گيرد. ما به خدا توكل كرده ايم. پروردگار ما، ما را بر قوم خود پيروزى قطعى عطا فرما. تويى بهترين حمايت كننده."

[7:90] پيشوايان قومش که باور نداشتند، گفتند: " اگر از شعيب پيروي کنيد، بازنده خواهيد بود."

[7:91] زلزله اي آنان را هلاک کرد و بي جان در خانه هايشان باقي گذارد.

[7:92] کساني که شعيب را تکذيب کردند، چنان نابود شدند که گويي هرگز وجود نداشتند. کساني که شعيب را تکذيب کردند از بازندگان بودند.

[7:93] او از آنها روي گرداند و گفت: "اي قوم من، من پيام هاي پروردگارم را به شما ابلاغ کرده ام و اندرزتان داده ام. چگونه مي توانم براي مردم کافر غمگين باشم."

    رحمت پنهانى

[7:94] هرگاه براي جامعه اي پيامبري فرستاديم، مردمش را به ناملايمات و سختي دچار کرديم، باشد که دست به دعا بردارند.

[7:95] سپس صلح و رفاه را جايگزين سختى ها كرديم. اما افسوس، آنها با بى توجهى روى گرداندند و گفتند: "والدين ما بودند كه پيش از سعادت سختى ها را تجربه كردند." درنتيجه، آنان را ناگهان تنبيه كرديم، زمانى كه اصلا انتظارش را نداشتند.

    تصميم اکثر مردم اشتباه است

[7:96] اگر مردم آن جوامع ايمان مي آوردند و پرهيزكار مي شدند، از آسمان و زمين بر آنان رحمت مى بارانديم. ولي چون تصميم گرفتند که ايمان نياورند، ما آنها را براى آنچه کسب کردند، مجازات كرديم.

[7:97] آيا مردم جوامع کنوني تضمين کرده اند که شبانگاه هنگامي که در خواب فرو رفته اند مجازات ما براي آنها نخواهد آمد؟

[7:98] آيا مردم جوامع امروزي تضمين کرده اند که به هنگام روز، وقتي که به بازي سرگرمند، مجازات ما براي آنها نخواهد آمد؟

[7:99] آيا نقشه هاي خدا را دست کم گرفته اند؟ هيچ کس نقشه هاي خدا را دست کم نمي گيرد، جز بازندگان.

[7:100] آيا كسانى كه زمين را پس از نسل هاى گذشته به ارث بردند، هرگز به اين فكر افتاده اند كه اگر بخواهيم، مى توانيم آنها را براى گناهانشان مجازات كنيم و بر دل هايشان مهر زنيم، تا آنها را از شنيدن بازداريم؟

[7:101] ما شرح حال آن جوامع را براى تو حكايت مى كنيم: رسولانشان با مدارک روشن نزدشان رفتند، ولى آنها به آنچه قبلا تكذيب كرده بودند، ايمان نياوردند. خدا اين چنين بر قلب كافران مهر مى زند.

[7:102] ما اكثرشان را در عهدشان وفادار نيافتيم؛ ما اكثرشان را ستمكار يافتيم.*
Footnote

    موسي

[7:103] پس (از آن رسولان،) موسي را با نشانه هاي خود نزد فرعون و قومش فرستاديم، ولي آنها ستم کردند. به عاقبت ستمکاران توجه کن.

[7:104] موسي گفت: "اي فرعون، من رسولي هستم از جانب پروردگار عالم.

[7:105] "بر من واجب است که درباره خدا جز حقيقت نگويم. من با نشانه اي از جانب پروردگارتان نزد شما مى آيم؛ بگذار بنى اسراييل بروند."

[7:106] او گفت: "اگر نشانه اى دارى، آن را ارائه بده، اگر راست مى گويى."

[7:107] او چوبدست خود را انداخت و آن به ماري هولناک تبديل شد.

[7:108] او دست خود را بيرون آورد و براي بينندگان سپيد بود.

[7:109] پيشوايان در ميان قوم فرعون گفتند: "اين بيش از يك شعبده باز زيرك نيست.

[7:110] "او مى خواهد شما را از سرزمينتان بيرون كند؛ شما چه پيشنهاد مى كنيد؟"

[7:111] گفتند: "او و برادرش را مهلت بده و مامورانى به تمام شهرها بفرست.

[7:112] "بگذار تا هر شعبده باز باتجربه اى را احضار كنند."

[7:113] شعبده بازان نزد فرعون آمدند و گفتند: "آيا اگر ما برنده شويم، مزدى دريافت خواهيم كرد؟"

[7:114] او گفت: "بله، البته؛ شما حتى از نزديكان من خواهيد شد."

[7:115] آنها گفتند: "اى موسى، يا تو بينداز، يا ما مى اندازيم."

[7:116] او گفت: "شما بيندازيد." هنگامى كه آنها انداختند، چشمان مردم را مسحور کردند، آنها را به وحشت انداختند و شعبده اي بزرگ ارائه دادند.

[7:117] سپس، ما به موسى وحى كرديم: "چوبدست خود را بينداز،" كه درنتيجه، آن، آنچه را به ظاهر ساخته بودند، بلعيد.

    کارشناسان حقيقت را تشخيص دادند

[7:118] بدين ترتيب، حقيقت چيره شد و هرآنچه كردند، باطل گشت.

[7:119] آنها درجا شکست خوردند و به حقارت افتادند.

[7:120] شعبده بازان به سجده افتادند.

[7:121] و گفتند: "ما به پروردگار عالم ايمان مى آوريم.

[7:122] "پروردگار موسى و هارون."

[7:123] فرعون گفت: "آيا بدون اجازه من به او ايمان آورديد؟ اين حتما توطئه اي است که شما در شهر ترتيب داده ايد، تا مردمش را از آنجا بيرون کنيد. مسلما خواهيد فهميد.

[7:124] "من دست ها و پاهايتان را خلاف جهت يكديگر قطع خواهم كرد، سپس همگى شما را به صليب خواهم كشيد."

[7:125] آنها گفتند: "آن وقت ما به سوي پروردگارمان مراجعت خواهيم کرد.

[7:126] "تو فقط به اين دليل ما را شکنجه مي دهي که ما به مدرک پروردگارمان هنگامي که بر ما آمد، ايمان آورديم." "پروردگار ما، ما را ثابت قدم بدار و بگذار تسليم شده بميريم."

[7:127] پيشوايان در ميان قوم فرعون گفتند: "آيا به موسى و قومش اجازه مى دهى كه در زمين فساد كنند و تو و خدايان تو را ترك نمايند؟" او گفت: "ما پسرانشان را مى كشيم و دخترانشان را زنده مى گذاريم. ما از آنها بسيار قدرتمندتر هستيم."

[7:128] موسى به قومش گفت: "از خدا يارى بجوييد و صبورانه استقامت ورزيد. زمين متعلق به خداست و او آن را به هر يك از بندگانش كه برگزيند، عطا مى كند. پيروزى نهايى از آن پرهيزكاران است."

[7:129] آنها گفتند: "پيش از آنكه نزد ما بيايى و پس از آنكه آمدى، ما مورد اذيت و آزار بوديم." او گفت: "پروردگارتان دشمنان شما را نابود و شما را در زمين مستقر خواهد كرد، سپس او خواهد ديد كه شما چگونه رفتار مى كنيد."

    بلا و مصيبت

[7:130] سپس فرعونيان را به خشکسالي و کمبود محصول دچار کرديم، باشد که توجه کنند.

[7:131] هرگاه طالعي نيکو به آنان روي مي آورد، مي گفتند: "ما استحقاق آن را داشته ايم،" ولي وقتي مصيبتي به آنها مي رسيد، موسي و همراهانش را مقصر مي دانستند. درواقع، فقط خداست که درباره طالع آنها تصميم مي گيرد، ولي اکثر آنها نمي دانند.

[7:132] آنها گفتند: "مهم نيست كه چه نوع نشانه اى را به ما نشان دهى تا ما را با شعبده خود فريب دهى، ما ايمان نخواهيم آورد."

    هشدارها بي فايده بود

[7:133] درنتيجه، بر آنان سيل، ملخ، شپش، قورباغه و خون فرستاديم- نشانه هايي شگرف. ولي باز به تکبر خود ادامه دادند. آنها مردمي پليد بودند.

[7:134] هرگاه به بلايي گرفتار مي شدند، مي گفتند: "اي موسي، تو از پروردگارت درخواست کن- تو به او نزديک هستي. اگر اين بلا را از ما دور کني، با تو ايمان خواهيم آورد و بنى اسراييل را با تو خواهيم فرستاد."

[7:135] با اين حال، هنگامى كه بلا را براى مدتى برداشتيم، آنها پيمان خود را شكستند.

    مجازات حتمي

[7:136] درنتيجه، ما براى اعمالشان از آنها انتقام گرفتيم و آنها را در دريا غرق كرديم. اين به خاطر آن است كه نشانه هاى ما را تكذيب كردند و نسبت به آنها كاملا بى توجه بودند.

[7:137] و قومي را که تحت ظلم و فشار بودند، وارث کرانه هاي خاوري و باختري کرديم و در آن سرزمين برکت نهاديم. فرمان هاي مبارک پروردگارت اين چنين براي بني اسراييل اجرا شد تا پاداش استقامتشان باشد، و ما كارهاى فرعون و قومش و هرچه را به دست آوردند، نابود کرديم.

    پس از آنهمه معجزه

[7:138] ما بنى اسراييل را از دريا گذرانديم. هنگامى كه از كنار مردمى كه در حال پرستش مجسمه ها بودند، گذشتند، گفتند: "اى موسى، براى ما خدايى مانند خدايان آنها بساز." او گفت: "واقعا شما مردمى نادان هستيد.

[7:139] "اين مردم مرتکب کفر مي شوند، از اين رو آنچه انجام مي دهند براي آنها مصيبت به بار مي آورد.

[7:140] "آيا جز خدا خداى ديگرى برايتان بجويم، در حالى كه او شما را در دنيا بيش از هر كس ديگرى مورد رحمت قرار داده است؟"

    تذکر به بني اسراييل

[7:141] به ياد آوريد که شما را از قوم فرعون نجات داديم، که شما را به بدترين نحو عذاب مي دادند، پسرانتان را مي کشتند و دخترانتان را زنده مي گذاشتند. آن براي شما آزمايشي سخت بود از جانب پروردگارتان.

    دنياي ما مقاومت حضور فيزيکي خدا را ندارد

[7:142] ما موسى را براى سى* شب احضار كرديم و آن را با افزودن ده* كامل نموديم. بنابراين، حضور او با پروردگارش چهل شب به طول انجاميد. موسى به برادرش هارون گفت: "با قوم من همين جا بمان، پرهيزكارى را حفظ كن و از راه هاى فسادكاران پيروى نكن."
Footnote

[7:143] هنگامي که موسي به ميعادگاه ما آمد و پروردگارش با او صحبت کرد، او گفت: "پروردگار من، بگذار نگاه کنم و تو را ببينم." گفت: "تو نمي تواني مرا ببيني، به آن نگاه کن؛ اگر آن کوه برجاي خود باقي ماند، آنگاه تو مي تواني مرا ببيني." سپس، پروردگارش بر کوه تجلى کرد و همين باعث شد که کوه متلاشي شود. موسي بيهوش بر زمين افتاد. هنگامي که به هوش آمد، گفت: " شکوه و جلال تو ستايش باد. من به درگاه تو توبه مي کنم و من از متقاعدترين مؤمنان هستم."

[7:144] او گفت: "اي موسي، من تو را با پيام هاي خود و با سخن گفتن با تو، بر تمام مردم برگزيدم. پس آنچه را به تو داده ام، بگير و سپاسگزار باش."

[7:145] ما تمام جزييات و هر پند روشنگرى را بر روى الواح برايش نوشتيم: "كه تو بايد با تمام قدرت از اين تعليمات پيروى كنى و به قوم خود سفارش كن تا از آنها پيروى كنند- اينها بهترين تعاليم هستند. من سرنوشت ستمكاران را به شما نشان خواهم داد."

    مداخله الهي کافران را در تاريکي نگاه مي دارد

[7:146] من كسانى را كه در زمين به ناحق تكبر مى ورزند، از آيات خود منحرف خواهم كرد. درنتيجه، هرگونه مدركى ببينند، ايمان نخواهند آورد. و هرگاه راه هدايت را ببينند، آن را به عنوان راه خود نخواهند پذيرفت، اما هرگاه مسير گمراهى را ببينند، آن را راه خود قرار خواهند داد. اين نتيجه آن است كه آنها مدارك ما را تكذيب مى كنند و كاملا به آنها بى اعتنا هستند.

[7:147] کساني که آيات ما و ديدار آخرت را دروغ مي شمرند، اعمالشان خنثي شده است. آيا غير از اين است كه آنها فقط براى آنچه انجام دادند، مجازات شدند؟

    گوساله طلايي

[7:148] قوم موسي، در غياب او، از جواهرات خود مجسمه گوساله اي را ساختند، کامل با صداي گوساله.* آيا نمي ديدند که آن نمي توانست با آنها سخن بگويد، يا به راهي هدايتشان کند؟ آنها آن را عبادت کردند و اين چنين ستمکار شدند.
Footnote

[7:149] سرانجام، هنگامي که از عمل خود پشيمان شدند و به انحراف خود پي بردند، گفتند: "اگر پروردگار ما به رحمت خود توبه ما را نپذيرد و ما را نيامرزد، از بازندگان خواهيم بود."

[7:150] هنگامي که موسي نزد قوم خود بازگشت، خشمگين و مايوس شد، و گفت: "عجب عمل وحشتناکي در غياب من انجام داده ايد! آيا نمي توانستيد براي فرمان هاي پروردگارتان صبرکنيد؟" او لوحه ها را بر زمين انداخت و سر برادرش را گرفت و به سوي خود کشيد. (هارون) گفت: "اي پسر مادر من، مردم از ضعف من سوء استفاده کردند و نزديک بود مرا بکشند. نگذار دشمنانم شاد شوند و مرا در شمار مردم ستمکار محسوب مدار."

[7:151] موسي گفت: "پروردگار من، من و برادرم را ببخش و ما را به رحمت خويش بپذير. تو از هر مهرباني مهربان تري."

[7:152] بدون شک، کساني که گوساله را معبود قرار دادند، به خشم پروردگار خود و ذلت دنيوي گرفتار شده اند. ما بدعت گذاران را اين گونه مجازات مي کنيم.

[7:153] و اما کساني که گناهاني مرتکب شدند و پس از آن توبه کردند و ايمان آوردند، پروردگار تو- پس از آن- آمرزنده است، مهربان ترين.

[7:154] هنگامي که خشم موسي فرو نشست، الواح را برداشت، که حاوي هدايت و رحمت است براي کساني که به حرمت و هيبت پروردگار خود ارج مي نهند.

[7:155] سپس موسي از ميان قومش هفتاد تن از مردان را برگزيد، تا همراه او به ميعادگاه ما حضور يابند. هنگامى كه آن زلزله آنها را تکان داد، گفت: "پروردگار من، اگر مي خواستي، مي توانستي آنها و مرا پيش از اين هلاک کني. آيا ما را به خاطر اعمال ابلهاني که در ميان ما هستند، هلاک مي کني؟ اين بايد آزمايشي باشد که تو براى ما مقرر كرده اي. تو بدين وسيله، هر که را بخواهي، محکوم مي کني و هر که را بخواهي، هدايت مي نمايي. تويي مولا وسرور ما، پس ما را ببخش و از باران رحمت خود بر ما بباران؛ تو بهترين بخشاينده اي.

    شرايط لازم براي برخوردار شدن از رحمت خدا: اهميت زکات

[7:156] "و براي ما در اين دنيا و در آخرت پرهيزکاري مقرر فرما. او گفت: "عذاب من به هر که بخواهم مي رسد، ولي رحمت من همه چيز را در بر مي گيرد. اگرچه، آن را به کساني اخصاص خواهم داد که (1) زندگي پرهيزکارانه اي را در پيش مي گيرند، (2) زکات (انفاق واجب)* را مي دهند، (3) به آيات ما ايمان مي آورند، و
Footnote

[7:157] "(4) از رسول پيروى مي كنند، پيامبرى كه از اهل كتاب نبود (محمد)، كسى كه در تورات و انجيل* خودشان نوشته شده است. او آنها را به پرهيزكارى تشويق مى كند، از پليدى باز مى دارد، همه غذاهاى خوب را حلال و چيزهاى بد را حرام مى كند و بار تكاليف سنگين و قيد و بندهايى را كه بر آنها تحميل شده بود، برمى دارد. كسانى كه به او ايمان آورند، به او احترام بگذارند، او را حمايت كنند و از نورى كه با او آمد، پيروى كنند، افرادى موفق هستند."
Footnote

[7:158] بگو: "اى مردم، من رسول خدا هستم براى همه شما. فرمانروايى آسمان ها و زمين از آن اوست. جز او خدايى نيست. او زندگى و مرگ را كنترل مى كند." بنابراين، بايد به خدا و رسولش ايمان آوريد، پيامبرى كه از اهل كتاب نبود، كسى كه به خدا و كلماتش ايمان دارد. از او پيروى كنيد، باشد كه هدايت شويد.

    يهوديان هدايت شده

[7:159] در ميان پيروان موسى كسانى هستند كه بر طبق حقيقت هدايت مى كنند و حقيقت آنها را پرهيزكار مى كند.

    معجزات در سينا

[7:160] ما آنان را به دوازده قبيله تقسيم کرديم و هنگامي که قوم او از او آب خواستند، به موسي وحي کرديم: "با چوبدست خود به آن سنگ بزن،" که درنتيجه، دوازده چشمه از آن فوران زد. بدين ترتيب، هر جامعه اي آب خود را شناخت. و ابرها را سايبان آنها قرار داديم و براي آنها ترانگبين و بلدرچين فرو فرستاديم: "از چيزهاي خوبي که برايتان فراهم کرديم ، بخوريد." آنها به ما ستم نکردند؛ آنها به نفس خود ستم کردند.

    سركشى با وجود معجزات

[7:161] به ياد آور كه به آنها گفته شد: "به اين شهر برويد و در آنجا زندگى كنيد و هرچه مايليد بخوريد، با مردم خوش رفتارى كنيد و از دروازه با تواضع وارد شويد. سپس ما ستمكارى هايتان را خواهيم بخشيد. ما پاداش پرهيزكاران را چندين برابر خواهيم كرد."

[7:162] اما در ميان آنها افراد پليد احكام ديگرى را جايگزين احكامى كه به آنها داده شد، قرار دادند. درنتيجه، به خاطر ستمكاريشان از آسمان بر آنها لعنت فرستاديم.

    اجراي احکام خوشبختي مي آورد

[7:163] به آنها درباره جماعت كنار دريا يادآورى كن كه به سبت بى حرمتى كردند. هنگامى كه سبت را به جا مى آوردند، ماهى هاى فراوان برايشان مى آمد و هنگامى كه سبت را به جا نمى آوردند، ماهى ها نمى آمدند. ما اين چنين آنها را در نتيجه ستمكاريشان، گرفتار كرديم.

    طعنه و تمسخر به پيام خدا

[7:164] به ياد آور که گروهي از آنها گفتند: "چرا براي مردمي موعظه مي کنيد که خدا قطعا هلاکشان خواهد کرد، يا به شدت آنها را به کيفر خواهد رساند؟" پاسخ دادند: "از پروردگارتان عذرخواهي کنيد،" ممکن است آنها نجات يابند.

[7:165] هنگامي که تذکرات داده شده را ناديده گرفتند، کساني را که از پليدي نهي مي کردند، نجات داديم و ستمکاران را به سبب تبهکاري هايشان به شدت مجازات کرديم.

[7:166] و چون به مخالفت با احکام ادامه دادند، به آنها گفتيم: "بوزينگاني زبون شده باشيد."

[7:167] علاوه بر آن، پروردگارت مقرر كرده است كه عليه شان مردمى را برانگيزد كه تا روز رستاخيز آنها را به شدت آزار دهند. پروردگارت در اجراى مجازات باكفايت ترين است و او مطمئنا عفوكننده است، مهربان ترين.

[7:168] ما آنها را در ميان جوامع بسيارى در سراسر زمين پراكنده كرديم. برخى از آنها پرهيزكار بودند و برخى كمتر پرهيزكار بودند، ما آنها را با موفقيت و سختى امتحان كرديم، شايد كه بازگردند.

[7:169] پس از آنها، او نسل هاى جديدى را جايگزين كرد كه وارث كتاب آسمانى شدند. اما آنها درعوض، زندگى دنيوى را انتخاب كردند و مى گفتند: "ما بخشيده خواهيم شد." ولي باز هم ماديات اين دنيا را انتخاب كردند. آيا عهد نكردند كه از كتاب آسمانى پيروى كنند و درباره خدا جز حقيقت نگويند؟ آيا كتاب آسمانى را مطالعه نكردند؟ مسلما، براى كسانى كه پرهيزكارى را حفظ كنند، سراى آخرت بسيار بهتر است. آيا نمى فهميد؟

[7:170] كسانى كه از كتاب آسمانى پيروى كنند و نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آورند، ما هرگز پاداش پارسايان را ضايع نمى كنيم.

[7:171] ما كوه را همچون چترى بالاى سرشان بلند كرديم و آنها فكر كردند كه مى خواهد روى سرشان بيفتد: "شما بايد از آنچه به شما داده ايم به شدت پيروى كنيد و محتواى آن را به خاطر بسپاريد، باشد كه نجات يابيد."

    علم به خدا قريضه اسيت كه با آن به دنيا متولد مى شويم

[7:172] به ياد آور كه پروردگارت تمام نواده هاى آدم را احضار كرد و آنها را بر خودشان شاهد گرفت: "آيا من پروردگار شما نيستم؟" همه گفتند: "بله. ما شهادت مى دهيم." بنابراين، شما روز رستاخيز نمى توانيد بگوييد: "ما از اين اطلاع نداشتيم."

[7:173] و نمي توانيد بگوييد: "اين والدينمان بودند که بت پرست بودند و ما فقط گام هاي آنها را دنبال کرديم. آيا ما را به خاطر آنچه ديگران بدعت نهادند، تنبيه خواهي کرد؟"

[7:174] ما اين چنين آيات را توضيح مى دهيم، تا مردم بتوانند خود را نجات دهند.*
Footnote

[7:175] اخبار کسي را براي آنان بخوان که مدارک ما به او داده شده بود، ولي او تصميم گرفت به آنها اعتنا نکند. درنتيجه، شيطان او را دنبال كرد تا آنکه گمراه شد.

[7:176] اگر مى خواستيم، مى توانستيم او را با آن بلندمرتبه گردانيم، ولى او اصرار داشت به زمين بچسبد و از عقايد شخصى خود پيروى كند. بنابراين، او مانند سگ است؛ چه نوازشش كنى چه سرزنش، له له مى زند. چنين است مثال مردمى كه مدارک ما را تكذيب مى كنند. اين شرح حال ها را بازگو كن، باشد كه به فكر فرو روند.

[7:177] واقعا چه بد است مثال مردمي که مدارک ما را رد مى كنند؛ آنها فقط به نفس خودشان ستم مي كنند.

[7:178] هر كه را خدا هدايت كند، او حقيقتا هدايت شده است و هر كه را به گمراهى محكوم كند، اينان از بازندگانند.

    شيطان، موكلان خود را هيپنوتيزم مي کند

[7:179] بسياري از جنيان و آدميان را به دوزخ محکوم کرده ايم. آنها عقل دارند ولي آن را به کار نمي بندند که بفهمند، چشماني دارند که با آن نمي بينند و گوش هايي که با آن نمي شنوند. آنان مانند حيوانات هستند؛ نه، آنها به مراتب بدترند- آنها کاملا غافلند.

[7:180] زيباترين نام ها از آن خداست؛ با آن نام ها او را بخوانيد و به کساني که نام هاي او را تحريف مي کنند، اعتنا نکنيد. آنها به سزاي گناهانشان خواهند رسيد.

[7:181] در ميان مخلوقات ما، كسانى هستند كه با حقيقت هدايت مى كنند و حقيقت آنها را پرهيزكار مى كند.

[7:182] و اما کساني که آيات ما را تکذيب مي کنند، ما آنها را به آن سو سوق مي دهيم، بي آنکه دريابند.

[7:183] من حتى آنها را تشويق خواهم كرد؛ نقشه من هيبت انگيز است.

[7:184] چرا درباره دوستشان (رسول) نمى انديشند؟ او ديوانه نيست. او فقط هشداردهنده اى است آشكار.

[7:185] آيا در قلمرو آسمان ها و زمين و آنچه خدا آفريده است، نگاه نکرده اند؟ آيا هرگز فکر کرده اند که ممکن است پايان عمرشان نزديک باشد؟ به کدام حديث، غير از اين، ايمان دارند؟

[7:186] هر كه را خدا به گمراهى محكوم كند، هيچ كس راهى براى هدايتش نمى يابد. او آنان را سرگردان در گناهانشان رها مى كند.

[7:187] آنها از تو درباره آخر دنيا (ساعت)* مي پرسند و اينکه چه وقت فرا خواهد رسيد. بگو: "دانش آن با پروردگار من است. تنها اوست که زمان آن را فاش مي کند. گران است در آسمان ها و زمين. بر شما نمي آيد مگر به طور ناگهانى."** آنها از تو سئوال مي کنند گويي تو آن را تحت کنترل داري. بگو: "دانش آن نزد خداست،" ولي بيشتر مردم نمي دانند.
Footnote

    رسولان قدرتى ندارند؛ آنها از آينده بى خبرند

[7:188] بگو: "من هيچ قدرتى بر نفع و ضرر خود ندارم. فقط آنچه خدا بخواهد، براى من پيش مى آيد. اگر از آينده خبر داشتم، به ثروت خود مى افزودم و هيچ آسيبى به من نمى رسيد. من هشداردهنده اى بيش نيستم و حامل خبرهاى خوب براى آنان كه ايمان دارند."

    فرزندان ما مى توانند بت باشند

[7:189] او شما را از يک تن (آدم) آفريد. پس از آن، به هر مردى همسرى مى دهد تا در كنار او آرامش يابد. سپس او باري سبک حمل مي کند که خود به سختي متوجه مي شود. همان طور که بار سنگين تر مي شود، آنها از خدا، پروردگار خود، درخواست مي کنند: "اگر فرزندي خوب به ما عطا کني، سپاسگزار خواهيم بود."

[7:190] ولي همين که او فرزندي خوب به آنها عطا مي کند، آنها هديه او را به بي تبديل مي کنند که رقيب او مي شود. تعالي باد خدا، بسي فراتر از هر شراکتى.

[7:191] آيا اين يك واقعيت ندارد که آنها به بت پرستي معبوداني مشغولند که چيزي خلق نمي کنند و خودشان، خلق شده اند؟

[7:192] معبودانى كه نه مى توانند آنها را يارى دهند و نه حتى به خودشان كمك كنند؟

[7:193] هنگامي که آنها را به هدايت دعوت مي کنيد، از شما پيروي نمي کنند. بنابراين، براي آنها يکسان است، چه آنها را دعوت کنيد و يا سکوت اختيار کنيد.

[7:194] معبودانى كه در كنار خدا مى خوانيد، مخلوقاتى مانند شما هستند. برويد و آنها را صدا كنيد؛ بگذاريد به شما پاسخ دهند، اگر حق با شماست.

[7:195] آيا آنها پا دارند كه با آن راه بروند؟ آيا آنها دست دارند كه با آن از خود دفاع كنند؟ آيا آنها چشم دارند كه با آن ببينند؟ آيا آنها گوش دارند كه با آن بشنوند؟ بگو: "معبودهاى خود را صدا كنيد و از آنها بخواهيد تا بى درنگ مرا شكست دهند.

[7:196] "خدا تنها مولا و سرور من است؛ يكتايى كه اين كتاب آسمانى را نازل كرد. او حافظ پرهيزكاران است.

[7:197] "و اما معبودهايى كه شما در كنار او قرار مى دهيد، نه مى توانند شما را يارى دهند و نه مى توانند به خودشان كمك كنند."

[7:198] هنگامي که آنها را به هدايت دعوت مي کنيد، نمي شنوند و آنها را مي بيني که به تو نگاه مي کنند، ولي نمي بينند.

[7:199] راه عفو را پيش گير، امر به شكيبايى كن و به نادانان اعتنا نكن.

[7:200] هنگامى كه شيطان تو را وسوسه كند، هر وسوسه اى، به خدا پناه ببر؛ اوست شنوا، داناى مطلق.

[7:201] كسانى كه پرهيزكارند، هرگاه شيطان با ايده اى به آنها نزديك مى شود، به ياد مى آورند و در اثر آن بينا مى شوند.

[7:202] برادرانشان دائما آنها را اغوا مي كنند تا گمراهشان کنند.

[7:203] اگر معجزه اى را كه درخواست مى كنند، نياورى، مى گويند: "چرا آن را درخواست نكنيم؟" بگو: "من فقط از آنچه كه پروردگارم به من وحى كرده است، پيروى مى كنم." اينها پند روشنگرى است از جانب پروردگارتان و هدايت و رحمتى است براى مردمى كه ايمان دارند.

[7:204] هنگامى كه قرآن خوانده مي شود، به آن گوش فرادهيد و توجه كنيد، باشد كه مورد رحمت قرار گيريد.

[7:205] روز و شب، پروردگارت را در درون خود، در جمع، در خلوت و در سكوت ياد کن؛ غافل مباش.*
Footnote

[7:206] آنان که نزد پروردگارت هستند، هرگز از پرستش او تكبر نمي ورزند؛ آنها او را تجليل مي كنند و در مقابل او سجده مي نمايند.