Sura 17, The Children of Israel (Banî Israel)



[17:0] به نام خدا، بخشنده ترين، مهربان ترين.

[17:1] بالاترين تجليل از آن يكتايي است كه در طي شب بنده خود (محمد) را از مسجدالحرام (مكه) به دورترين سجده گاه* احضار كرد، محلي كه اطراف آن را بركت داده ايم تا برخي از نشانه هاي خود را به او نشان دهيم. اوست شنوا، بينا.
Footnote

[17:2] به همين ترتيب، ما به موسي كتاب آسماني داديم و آن را نور هدايتي براي بني اسراييل قرار داديم كه: "در كنار من هيچ معبودي را به عنوان مولا و سرور قرار ندهيد."

[17:3] آنها نوادگان كساني هستند كه با نوح انتقال داديم؛ او بنده اي سپاسگزار بود.

[17:4] ما در كتاب آسماني به بني اسراييل خطاب كرديم: "شما دو بار در زمين به شدت فساد خواهيد كرد. مقدر شده است كه شما به بالاترين درجه تكبر برسيد.

[17:5] "هنگامي كه بار اول فرا رسد، برخي از بندگان خود را كه نيرويي عظيم در اختيار دارند، عليه شما خواهيم فرستاد و آنها به خانه هاي شما هجوم خواهند برد. اين يک پيش بيني است که بايد به وقوع پيوندد.

[17:6] "پس از آن، ما نوبت را به شما خواهيم داد كه بر آنها غلبه كنيد و برايتان فرزندان و ثروت فراواني فراهم مي كنيم؛ ما شما را مسلط خواهيم كرد.

[17:7] "اگر پرهيزكارانه عمل كنيد، به نفع خود پرهيزكاري مي كنيد، اما اگر عمل پليدي انجام دهيد به ضرر خود عمل مي كنيد. بنابراين، هنگامي كه نوبت دوم فرا رسد، آنها شما را شكست خواهند داد و وارد مسجد خواهند شد، درست همان طوركه اولين بار وارد شدند. آنها آنچه را كه به دست آورده بوديد، از بين خواهند برد."

[17:8] پروردگارتان باران رحمت خويش را بر شما مي باراند. اما اگر به ستمكاري بازگرديد، ما با عذاب تلافي خواهيم كرد. ما جهنم را اقامتگاه نهايي كافران تعيين كرده ايم.

    قرآن، وسيله نجات ما

[17:9] اين قرآن به بهترين راه هدايت مي کند و به مؤمناني که زندگي پرهيزكارانه اي را در پيش مي گيرند، مژده مي دهد که سزاوار پاداشي بزرگ شده اند.

[17:10] و اما براي کساني که به آخرت ايمان ندارند، مجازاتي دردناک آماده کرده ايم.

[17:11] انسان اغلب براي چيزهايي دعا مي کند که ممکن است به ضرر او باشد، ولي به خيال خودش براي چيزي دعا مي کند که خوب است. انسان عجول است.

[17:12] ما شب و روز را دو نشانه قرار داديم. ما شب را تاريك كرديم و روز را روشن، تا در آن در جستجوي روزي پروردگارتان باشيد. درضمن، اين برايتان سيستم زمان و وسيله اي را براي محاسبه برقرار مي كند. ما اين چنين همه چيز را با جزئيات توضيح مي دهيم.

    نوار ويديوئي (

[17:13] ما سرنوشت هر انساني را ضبط کرده ايم؛ آن به گردنش آويخته شده است. روز رستاخيز پرونده اي به دست او مي دهيم که قابل دسترسي است.

[17:14] پرونده خود را بخوان. امروز تو براي رسيدگي به حساب خود كافي هستي.

[17:15] هر كس هدايت شود، به نفع خود هدايت شده است و هر كس به گمراهي رود به ضرر خود گمراه مي شود. هيچ گناهكاري بار گناهان ديگري را بر دوش نخواهد كشيد. ما هرگز تنبيه نمي كنيم، بدون آنكه نخست رسولي بفرستيم.

[17:16] و چون بخواهيم جامعه اي را از ميان برداريم، رهبران آن را به حال خود رها مي کنيم تا در آن به شدت فساد کنند. پس هنگامي که سزاوار مجازات شوند، به کلي آن را مي کنيم.

[17:17] چه بسيار نسل هايي را که پس از نوح هلاک کرده ايم. پروردگارت در نهايت دقت به گناهان بندگانش رسيدگي مي کند؛ او كاملا آگاه است، بينا.

    دقت کنيد که چه چيز را در راس قرار مي دهيد زندگي دنيا

[17:18] هر كس اين زندگي زودگذر را انتخاب كند و به آن اولويت دهد، ما فورا هر آنچه را كه تصميم بگيريم به او خواهيم داد، سپس او را به جهنم محكوم مي كنيم، جايي كه تا ابد زجر مي كشد، حقير و شكست خورده.

    آخرت

[17:19] و اما كساني كه آخرت را برگزينند و به آن اولويت دهند و پرهيزكارانه عمل كنند، در حالي كه ايمان داشته باشند، از كوشش آنها قدرداني خواهد شد.

[17:20] ما براي هر يك از آنها روزي فراهم مي كنيم؛ ما نعمت هاي پروردگارت را به آنان و اينان، هر دو عطا مي كنيم. نعمت هاي پروردگارت بي پايان است.

[17:21] توجه كن چگونه (در اين دنيا) برخي از مردم را بر برخي ديگر برتري داديم. اين تفاوت ها در آخرت به مراتب بيشتر و بسيار چشمگيرتر است.

    چند فرمان مهم و اساسي

[17:22] هيچ خداي ديگري در كنار خدا قرار نده، مبادا كه عاقبت حقير و خوار شوي.

[17:23] پروردگارت مقرر كرده است که جز او را عبادت نکن و به والدين خود احترام بگذار تا وقتي يکي از آن دو، يا هر دو در قيد حيات هستند، هرگز به آنها "اف" نگو (كوچك ترين حركت ناراحت كننده)، به آنان پرخاش نکن؛ با ايشان خوش رفتار باش.

[17:24] و نزد آنها فروتن و مهربان باش و بگو: "پروردگارا، ايشان را قرين رحمت ساز، زيرا آنها از کودکي مرا بزرگ کرده اند."

[17:25] پروردگار شما از دروني ترين افكارتان كاملا آگاه است. اگر پرهيزكار باقي بمانيد، او نسبت به كساني كه توبه مي كنند عفوكننده است.

[17:26] حق تعيين شده خويشاوندان، نيازمندان، تهيدستان و مسافران غريب را بده، اما افراط نكن و زياد ولخرج نباش.

[17:27] كساني كه افراط مي كنند، برادران شيطان هستند و شيطان به پروردگار خود ناسپاس است.

[17:28] حتي اگر در پي رحمت پروردگارت، ناگزيري از ايشان روي گرداني، به بهترين نحو ممکن با ايشان رفتار کن.

    خست محکوم است

[17:29] نه از روي خساست دست خود را ببند و نه از روي حماقت دستت را باز کن، تا مبادا عاقبت سرزنش شوي و تاسف بخوري.

[17:30] زيرا پروردگارت روزي هر كه را بخواهد زياد و يا كم مي كند. او كاملا بر مخلوقاتش آگاه است، بينا.

    سقط جنين، قتل است

[17:31] فرزندان خود را از بيم فقر نکشيد. ما براي آنان و نيز براي شما روزي فراهم مي کنيم. کشتن آنها گناهي است بزرگ.

[17:32] مرتكب زنا نشويد؛ آن گناهي است بزرگ و رفتاري است ناپسند.

[17:33] کسي را نکشيد- زيرا خدا زندگي را مقدس قرار داده است- جز براي اجراي عدالت. اگر کسي به ناحق کشته شود، پس ما براي اجراي عدالت به وارث او اختيار مي دهيم. پس، او نبايد در انتقام گرفتن از قاتل زياده روي کند تا به او کمک شود.

[17:34] به مال يتيمان دست نزنيد مگر آنکه به نفعشان باشد، تا به بلوغ فكري برسند. به عهد خود وفا كنيد، زيرا عهدبستن مسئوليتي است بزرگ.

[17:35] هنگام معامله اندازه كامل را بدهيد و منصفانه وزن كنيد. اين بهتر و پرهيزكارانه تر است.

    پند عاقلانه

[17:36] هيچ خبري را نپذير، مگر آنكه خودت درباره صحت آن تحقيق كني. من به تو شنوايي، بينايي و عقل داده ام و تو مسئولي از آنها استفاده كني.

[17:37] در روي زمين با تكبر راه نرو_ تو نه مي تواني از وسط كره زمين راه باز كني و نه مي تواني به بلندي كوه ها باشي.

[17:38] پروردگارت تمام رفتارهاي ناپسند را محکوم کرده است.

    قرآن، حکمت است

[17:39] اين بخشي از حكمتي است كه پروردگارت بر تو وحي كرده است. خداي ديگري در كنار خدا قرار نده، مبادا كه عاقبت به جهنم افتي، نكوهيده و شكست خورده.

[17:40] آيا پروردگارتان پسران را به شما داده است و فرشتگان را به عنوان دختر به خود؟ چطور مي توانيد چنين کفري بر زبان آوريد؟

[17:41] ما در اين قرآن (هر گونه مثالي) ذكر كرده ايم، باشد كه توجه كنند. اما آن فقط به نفرت آنها مي افزايد.

[17:42] بگو: "اگر طبق ادعاي آنان، خدايان ديگري در كنار او بودند، آنها تلاش مي کردند صاحب عرش را براندازند."

[17:43] تجليل او را، او بسيار بلندمرتبه است. بسي بالاتر از گفته هايشان.

    تمام موجودات خدا را مي ستايند

[17:44] هفت جهان، زمين و هر كه در آنهاست، او را تجليل مي كنند. چيزي نيست که شکوه و جلال او را ستايش نکند، ولي تسبيح آنها از درک شما خارج است. اوست باگذشت، آمرزنده.

    کافران از فهم قرآن عاجزند

[17:45] هنگامي كه قرآن مي خواني، ما ميان تو و كساني كه به آخرت ايمان ندارند، حجابي نامرئي قرار مي دهيم.

    قرآن، تنها مرجع

[17:46] ما بر افكارشان پوشش مي نهيم و بر گوش هايشان كري تا نفهمند. و هنگامي که فقط از روي قرآن* درباره پروردگارت موعظه مي کني، آنها با بيزاري مي گريزند.
Footnote

[17:47] ما کاملا مي دانيم كه چه مي شنوند، هنگامي كه به تو گوش مي دهند و آنگاه كه پنهاني توطئه مي كنند- كافران مي گويند: "شما از مردي ديوانه پيروي مي كنيد."

[17:48] توجه كن كه چگونه تو را توصيف مي كنند و اين چگونه باعث مي شود كه آنها از راه منحرف شوند.

[17:49] آنها گفتند: "پس از آنکه به استخوان و اجزاي متلاشي شده تبديل شديم، از نو برانگيخته مي شويم؟!"

[17:50] بگو: "حتي اگر به صورت سنگ يا آهن درآييد،

[17:51] "حتي اگر به خلقت ديگري تبديل شويد، كه تصور مي كنيد غير ممكن است." پس خواهند گفت: "چه كسي ما را باز خواهد گرداند؟" بگو: "يكتايي كه اولين بار شما را آفريد." آنگاه، آنها سر خود را تكان مي دهند و مي گويند: "آن چه موقع خواهد بود؟" بگو: "شايد نزديك تر از آن باشد كه فكر مي كنيد."

[17:52] آن روزي که شما را احضار کند، ستايش کنان به او پاسخ خواهيد گفت و آنگاه پي خواهيد برد که جز مدتي کوتاه در اين دنيا نمانده ايد.

    با يکديگر خوشرفتار باشيد

[17:53] به بندگان من بگو با يكديگر به بهترين وجه ممكن رفتار كنند، زيرا شيطان هميشه سعي دارد ميان آنها جدايي افكند. مطمئنا، شيطان سرسخت ترين دشمن انسان است.

[17:54] پروردگارتان شما را از همه بهتر مي شناسد. او، طبق دانش خود، ممكن است شما را مورد رحمت قرار دهد، يا شما را به كيفر برساند. ما تو را نفرستاديم كه مدافع آنها باشي.

[17:55] پروردگار تو به يکايک کساني که در آسمان ها و زمين هستند، داناترين است و طبق اين دانش، ما برخي از پيامبران را بر برخي ديگر برتري داديم. براي مثال، به داوود، زبور داديم.

[17:56] بگو: "از هر معبودي كه جز او قرار داده ايد، درخواست كنيد،" آنها هيچ قدرتي ندارند كه مصيبتي را از شما بردارند و نمي توانند از آن جلوگيري كنند.

    پرهيزگاراني را که بت کرده ايد، خودشان به درگاه خدا دعا مي کردند

[17:57] حتي معبوداني که آنها مي خوانند خودشان در جستجوي راه و وسيله اي به سوي پروردگارشان هستند. آنها براي رحمت او دست به دعا برمي دارند و از عذاب او مي ترسند. مطمئنا، عذاب پروردگارت وحشتناك است.

[17:58] جامعه اي نيست كه ما آن را پيش از روز رستاخيز نابود نكنيم، يا آنها را به عذابي سخت گرفتار نسازيم. اين از پيش در كتاب نوشته شده است.

    معجزات به سبک کهن از رواج افتاد

[17:59] آنچه ما را از فرستادن معجزات بازداشت، اين بود که نسل هاي گذشته آنها را تکذيب کرده اند. براي مثال، ما به ثمود شتر را نشان داديم، (معجزه اي) شگرف، ولي آنها عليه آن ستم كردند. ما معجزات را فقط به اين دليل مي فرستيم که به آنها القا کنيم که بايد حرمت نهند.

[17:60] ما تو را آگاه كرديم كه پروردگارت مردم را كاملا تحت كنترل دارد و آن رؤيايي را كه به تو نشان داديم، و درختي را كه در قرآن* لعنت شده است، امتحاني براي مردم قرار داديم. ما مدرک هاي محكم به آنها نشان داديم تا به تدريج به ايشان القا كنيم كه بايد حرمت نهند، اما اين فقط بر سركشي آنها افزود.
Footnote

    شيطان مردم را اغفال مي کند

[17:61] هنگامي كه به فرشتگان گفتيم: "در مقابل آدم سجده كنيد،" آنها سجده كردند، به جز ابليس. او گفت: "آيا به كسي كه تو او را از گل آفريدي، سجده كنم؟"

[17:62] او گفت: "چون تو او را بر من گرامي داشته اي، اگر مرا تا روز رستاخيز مهلت دهي، من تمام نوادگان او را به جز عده كمي در اختيار خواهم گرفت."

[17:63] او گفت: "پس برو؛ تو و کساني که از تو پيروي کنند، سرانجام به دوزخ کيفر مي شويد؛ کيفري منصفانه.

[17:64] "تو مي تواني با صداي خود آنها را فريب دهي و با تمام نيروها و تمام مردان خود عليه آنها بسيج شوي و در اموال و فرزندانشان شريك باشي و به آنها وعده دهي. آنچه شيطان وعده مي دهد، جز خيالي واهي نيست.

[17:65] "و اما بندگان من، تو بر آنها هيچ قدرتي نداري." پروردگارت به عنوان مدافع كافي است.

[17:66] پروردگار شما آن يكتايي است كه موجب مي شود كشتي ها در اقيانوس* شناور شوند، باشد كه در جستجوي نعمت هاي او باشيد. او نسبت به شما مهربان ترين است.
Footnote

    مردمان بي ثبات

[17:67] اگر شما در وسط دريا گرفتار شويد، معبودان خود را فراموش مي كنيد و مخلصانه فقط به او التماس مي كنيد. اما همين كه او شما را به ساحل نجات مي رساند، شما روي مي گردانيد. حقيقتا كه انسان ناسپاس است.

[17:68] آيا تضمين كرده ايد كه او موجب نخواهد شد كه زمين شما را در ساحل فروبرد؟ يا او توفاني بر شما نفرستد؟ سپس شما هيچ محافظي نخواهيد يافت.

[17:69] آيا تضمين كرده ايد كه او بار ديگر شما را به دريا باز نخواهد گرداند و توفاني بر شما نخواهد فرستاد كه شما را به خاطر كفرتان غرق كند؟ هنگامي كه اين اتفاق رخ دهد، ديگر فرصتي به شما نخواهيم داد.

[17:70] ما فرزندان آدم را گرامي داشته ايم و در خشکي و دريا براي آنان وسيله حمل و نقل فراهم کرديم. ما براي آنها روزي هاي خوب تهيه نموديم و به ايشان بيش از بسياري از مخلوقات خود امتياز داديم.

[17:71] آن روز خواهد آمد كه ما همه مردم را، همراه با پرونده هايشان احضار كنيم. و اما كساني كه پرونده پرهيزكاري به ايشان داده شود، پرونده خود را خواهند خواند و از كوچك ترين بي عدالتي رنج نخواهند برد.

[17:72] و اما كساني كه در اين دنيا كورند، در آخرت نيز كور خواهند بود؛ حتي بسيار بدتر.

    خداوند به رسول ثبات مي بخشد

[17:73] آنها نزديك بود تو را از آنچه بر تو وحي كرده ايم، منحرف كنند. آنها مي خواستند كه تو چيزهاي ديگري از خود بسازي تا تو را دوست خود بدانند.

[17:74] اگر ما تو را محكم و استوار نكرده بوديم، نزديك بود كمي به سوي آنها گرايش پيدا كني.

[17:75] اگر چنين مي کردي، در اين دنيا و نيز پس از مرگ، ما تو را دوبرابر مجازات مي کرديم و تو در برابر ما هيچ ياوري براي خود نمي يافتي.

[17:76] آنها نزديك بود تو را از آن سرزمين تبعيد كنند تا از دست تو خلاص شوند و بتوانند به محض رفتن تو بازگردند.

[17:77] اين روش درباره تمام رسولاني است كه پيش از تو فرستاديم و تو روش ما را تغييرناپذير خواهي يافت.

    نماز ظهر

[17:78] هنگام ظهر كه خورشيد از بالاترين نقطه به طرف مغرب پايين مي آيد، نمازها (ارتباط با خدا) را به جا آور. همچنين هنگام سحر به (خواندن) قرآن بپرداز. (خواندن) قرآن در سحرگاه مشهود است.

    طاعات و مناجات/ راز و نياز/ نيايش ها/

[17:79] در خلال شب، براي ثواب بيشتر به تمركز و نيايش بپرداز تا پروردگارت تو را به مقامي محترم برساند.

[17:80] و بگو: "پروردگار من، مرا وارد كن با ورودي محترمانه و خارج كن با خروجي محترمانه، و از جانب خويش حمايتي نيرومند به من عطا فرما."

[17:81] اعلام كن "حق چپره شده است و باطل از ميان رفته است؛ باطل قطعا از مين خواهد رفت."

    شفا و رحمت

[17:82] ما در قرآن براي مؤمنان شفا و رحمت فرو مي فرستيم. در حالي که، آن جز بر شرارت ستمكاران نمي افزايد.

[17:83] هنگامي كه به انسان نعمتي عطا کنيم، او سرگرم و بي توجه مي شود. اما همين كه به مصيبتي دچار شود، نوميد مي گردد.

[17:84] بگو: "هر كس بر طبق ايمان خود عمل مي كند و پروردگار شما بهتر مي داند كه چه كساني به راه راست هدايت يافته اند."

    وحي الهي، منشا تمام علوم و اطلاعات

[17:85] از تو درباره وحي سؤال مي کنند. بگو: "وحي از جانب پروردگارم مي آيد. دانشي که به شما داده شده است، بسيار جزئي است."

[17:86] اگر بخواهيم، مي توانيم آنچه را بر تو وحي كرديم، بازستانيم؛ آنگاه در برابر ما هيچ محافظي نخواهي يافت.

[17:87] اين نيست مگر رحمتي از جانب پروردگار تو. او موهبتي بزرگ بر تو ارزاني داشته است.

    ساختار رياضي قرآن

[17:88] بگو: "اگر همه آدميان و جنيان دست به دست يکديگر مي دادند تا قرآني مانند اين ارائه دهند، هرگز نمي توانستند چيزي نظير اين بياورند، هر قدر هم كه نهايت همکاري را به خرج دهند."

[17:89] و در اين قرآن انواع مثال ها را براي مردم بيان کرده ايم، ولي بيشتر مردم در ناباوري اصرار مي ورزند.

    چالش با رسولان خدا

[17:90] آنها گفتند: "ما به تو ايمان نخواهيم آورد، مگر آنکه از زمين چشمه اي بجوشاني.

[17:91] "يا باغي از درختان خرما و انگور داشته باشي که از ميانش رودخانه ها روان باشند.

[17:92] "يا همان طور که ادعا کردي، توده هايي از آسمان بر ما فرود آري. يا خدا و فرشتگان را در برابر چشمانمان حاضر کني.

[17:93] "يا عمارتي مجلل داشته باشي، يا به آسمان بالا روي. حتي اگر بالا روي، ما باور نخواهيم كرد مگر آنكه کتابي بياوري که بتوانيم آن را بخوانيم."* بگو: "شکوه و جلال پروردگارم ستايش باد. آيا من جز بشري هستم که به رسالت فرستاده شده است؟"
Footnote

    رسالت، آزمايشي خطير

[17:94] هنگامي كه هدايت براي مردم آمد،آنچه مانع ايمان آوردنشان شد، گفتارشان بود: "آيا خدا بشري را به عنوان رسول فرستاده است؟"

[17:95] بگو: "اگر فرشتگان در زمين سكونت داشتند، ما از آسمان فرشته اي به رسالت براي آنها فرستاده بوديم."

    خدا شاهد من است

[17:96] بگو: "خدا به عنوان شاهد ميان من و شما كافي است. او كاملا بر پرستش كنندگان خويش آگاه است، بينا."

[17:97] هر كه را خدا هدايت كند، حقيقتا هدايت يافته است و هر كه را به گمراهي فرستد، تو هرگز براي آنها مولا و سروري در كنار او نخواهي يافت. ما آنها را در روز رستاخيز، به اجبار، احضار خواهيم كرد؛ كور، لال و كر. مقصد آنها دوزخ است؛ هرگاه آتش آن فروكش كند، بر آتش آن مي افزاييم.

    دراعماق انديشه هايشان

[17:98] چنين است مجازات بحق آنها، زيرا آيات ما را انکار کردند. آنها گفتند: "پس از آنکه ما به استخوان و اجزاي متلاشي تبديل شديم، آيا به صورت خلقتي جديد برانگيخته مي شويم؟"

[17:99] آيا آنها نمي توانستند ببينند كه خدايي كه آسمان ها و زمين را خلق كرد، قادر است همان خلقت را بيافريند؟ او براي آنها طول عمري مقرر كرده است كه قابل تغيير نيست. با اين حال، كافران در كفر پافشاري مي كنند.

[17:100] اعلام کن: "اگر شما گنجينه هاي رحمت پروردگارم را در اختيار مي داشتيد، از بيم آنکه مبادا تمام شود، آن را دريغ مي داشتيد. انسان خسيس است."

    موسي و فرعون

[17:101] ما با نه معجزه شگرف از موسي حمايت کرديم- از فرزندان اسراييل بپرس. هنگامي که او نزد آنان رفت، فرعون به وي گفت: "موسي، من فكر مي كنم تو را جادو کرده اند."

[17:102] او گفت: "تو کاملا مي داني كه مسلما هيچ كس نمي تواند اينها را آشكار كند، جز پروردگار آسمان ها و زمين. فرعون، من فكر مي كنم كه تو محكوم به فنا شده اي."

[17:103] هنگامي که او در تعقيب آنان مي رفت تا آنها را از آن سرزمين بيرون براند، او و تمام كساني را كه از او طرفداري كردند غرق كرديم، همگي آنها را.

[17:104] و پس از چندي به فرزندان اسراييل گفتيم: "برويد در اين سرزمين زندگي کنيد. هنگامي که پيش بيني نهايي فرا رسد، همه شما را، در يک گروه، احضار خواهيم کرد."

    قرآن به تدريج رها شد تا بآساني در حافظه سپرده شود

[17:105] ما آن را بحق فرستاديم و آن با حقيقت نازل شد. ما تو را نفرستاديم مگر به عنوان مژده دهنده و نيز هشداردهنده.

[17:106] قرآني که ما آن را به تدريج رها کرده ايم تا تو آن را در درازمدت بر مردم بخواني، اگرچه تمام آن را يکباره نازل كرديم.

[17:107] اعلام کن: "چه به آن ايمان بياوريد و چه ايمان نياوريد، کساني که به دانش کتب آسماني پيشين دست يافته اند، چون بر آنان خوانده شود، سجده کنان، بر چانه هايشان مي افتند.

[17:108] آنها مي گويند: "تجليل پروردگارمان را. اين پيش بيني پروردگارمان را تحقق مي بخشد."

[17:109] آنها سجده كنان و گريان بر چانه هاي خود مي افتند، زيرا اين بر خشوعشان مي افزايد.

[17:110] بگو: "او را خدا بخوانيد، يا او را بخشنده ترين بخوانيد؛ با هر نامي بخوانيدش، بهترين نام ها از آن اوست." نمازها (ارتباط با خدا) خود را نه بسيار بلند بخوان و نه در دل؛ با صدايي متعادل بخوان.

    صداي نمازگزار نمازت را نه بسيار بلند بخوان، و نه بسيار آهسته؛ صدايي معتدل اختيار کن.

[17:111] و اعلام كن: "ستايش خدا را كه نه هرگز پسري اختيار كرده است و نه در سلطنت خود شريكي دارد و نه از روي ضعف به ولي اي نيازمند است." و مدام او را تكبير بگو.